οι σκιές δεν αγαπάνε......

Μια απλή σκια είμαι μόνο..

που έχει αγαπήσει... όσο κι αν λένε πώς οι σκιές δεν αγαπάνε γιατί δεν εχουνε ψυχή..εγώ λέω το αντίθετο..κι αυτές ψυχές είναι, ψυχές σβησμένες διχως χαρά δίχως χρωμα...διχως σώμα...

αλλά μπορούν να αγαπήσουν..μόνο μια φορά.

Εγώ ξεπέρασα το όριο.Σ'αγάπησα χιλιές φορές.Δεν σκέφτηκα εμένα, ούτε πως θα καταντίσω

ούτε τίποτα. Απλά αγαπησα με όλο μου το είναι...

Και κοίτα πως καταντισα...

μια αθλια εικόνα στο μυαλό ... ετσι μου φένομαι...έτσι αισθανομαι και ίσως να είναι έτσι..

μου λες να μην μιλάω ετσι..δεν είναι σωστό... πιος ξερει δηλαδη τι ειναι για μενα το σωστό;

εσύ; οι φιλοι σου; πιος;

απλος ετσι το λες ..δεν έρχεσαι στην θέση μου... δεν νοιωθεις οπως νοιωθω εγώ τώρα...

εσύ αλλα εχεις στο κεφάλι σου..

Σκέψου και μένα λιγο..

μια μικρή δευτερολεπτη σκέψη ...τιποτα το δύσκολο δεν ζητάω..

εγώ δηλαδη γιατι σε σκεφτομαι καθε λιγο; καθε στιγμη και λεπτο; .....α ναι... γιατι εγω σαγαπαω..

sorry, το ξεχασα πως δεν ισχυει το ίδιο και με σένα...

εγώ απλα είμαι μια σκιά που αγαπά χωρίς να αγαπιέται...

ίσως να είναι αυτος ο κανόνας τών σκιών... ν'αγαπάνε αλλά να μην αγαπιούντε...

ο κανόνας επιβίωσης αυτών των σκιών χώρις αγάπη πιος είναι;

δεν υπάρχει ...

η επιβίωση μου είναι η αγάπη που έχω για σένα... αν σταματίσω να σαγαπώ ίσως να καταντίσω στο δευτερο στάδιο.....

μια σκια χώρις ψυχή....

. . .. .

....αφού το θες δεν παίζω πια στα όνειρα σου...
σ'ευχαριστώ για όσα έζησα κοντά σου..

αν κάποτε θα βρεις καιρό...
εγώ να ξέρεις θα με εδώ!...

μα έτσι είναι οι αγάπες...

..δυστιχώς έτσι είναι και όποιου αρέσει... κάποιοι τολμούν όμως...! αυτοί που τολμούν κάτι θα καταφερουν οι παραπάνω..οι υπόλιποι μένουν στον πάτο..

γιατί τέτοια αδικία ρε?...
εγώ ανείκω στην δεύτερη κατηγορία..απο αυτους που τόλμησαν..αλλά δεν καταφεραν τίποτα, αντίθετα οι ιδιοι πλήγωσαν τον εαυτό τους..
και τόρα αντε να μαζέψεις τα σπασμένα... αντε να αρχήσεις μια καινούρια αρχή που δεν την εχεις προβλεψει ή δεν την εχεις στο ίδιο αναστημα με την περασμένη...





προσπάθησα...αλήθεια προσπαθησα να σε κάνω να ξεχάσεις..να σου κλέισω την πληγη που σου ανοίξαν..
σαγάπησα οσο τίποτα άλλο...με την καρδια μου...
δεν μπορεσες ποτέ να το καταλάβεις..ούτε θα μπορεσεις..γιατι δεν συμβαίνει το ίδιο και σε σένα...δεν νοιώθεις τίποτα πλέον..

εγώ εδωσα για την αγαπη που εχω για σένα και σώμα και ψυχή!...

το μυαλό λεει ναι...η καρδιά όχι....

Κι όμως αυτο συμβαίνει...

θέλω ν'αποδράσω!

θελω για μια φορά στη ζωή μου να φύγω όσο πιο μακρυά γινεται...

να τους ξεχάσω όλους.. να ζήσω την ζωή όπώς εγω την φαντάζομαι! όπως εγώ θέλω!

όχι όπως θέλουν και αρχησαν να επεμβένουν αυτοί...

αυτοί που νομίζουν πώς τα εχουν ζήσει όλα!και πως πρέπει να μας διδάξουν εμάς τους

πιο νέους να μην κανουμε όλα εκείνα που γιαυτους είναι ανωριμότητα και για μας

αυτά είναι οι καλές μαλακίες που μ'αυτές ζούμε ..και χάρη σ'αυτές καταφέρνουμε

και επιζούμε..

τόρα που ηρέμησα κάπως..λέω να τ'αντεξω..και να μην φύγω τελικά.

Λέω να ζήσω...

αλα θα ζήσω όπως γουστάρω εγώ! όχι όπως θέλουν αυτοί!

μόνο στα όνειρα...μωρο μου σε βρίσκω..

Αχ και να μουν ενα όνειρο σου..ένα μικρό και σύντομο..δεν ζητάω πολλά...

να μ'εβλεπες και να χαμογελούσες..η μήπως οχι;

δεν θες να με δεις;

μου πες πως με πεθύμησες..

δεν το δείχνεις...

είναι κι αυτό ένα απ'τα πολά μυστικά σου..

γιατί δεν μου λες κάτι για σένα;

πες μου..

αδικα μαλώνω με την σιωπή..

πες μου που να σε βρω...που όλο σε χάνω..

Και να φανταστείς ότι πριν κάτι μέρες με έλεγες αγγελο σου..και μου δεινες πολλά φιλιά και τα ζητούσες πίσω..και γω στα έδινα απλόχερα! Χωρίς να ζητώ κάτι.

Και όταν τελειώσει η μέρα αυτή η πολύτιμη ,χανεσαι...

μπορείς τουλάχιστον να μενεις παραπάνω ώρες μάζι μου ή κι αυτο είναι ένα απ΄τα ακατόρθωτα σου;

Μην παρεξηγείς...

έτσι νοιώθω...

μόνο πες μου που να σε βρω..! Αφου συνεχώς σε χάνω!

Σταματα να με σκοτώνεις.